وقتي شما به شهر نيويورك سفر كنيد جالب ترين بخش سفر شما هنگامي است كه پس از خروج از هواپيما و فرودگاه، قصد گرفتن يك تاكسي را داشته بايد. اگر يك تاكسي براي ورود به شهر و رسيدن به مقصد بيابيد شانس به شما روي آورده است. اگر راننده تاكسي شهر را بشناسد و از نشاني شما سر درآورد با اقبال ديگري روبرو شده ايد. اگر زبان راننده را بدانيد و بتوانيد با او سخن بگوييد بخت يارتان است و اگر راننده عصباني نباشد با حسن اتفاق ديگري مواجه هستيد. خلاصه براي رسيدن به مقصد بايد از موانع متععدي بگذريد. هاروي مك كي مي گويد: روزي پس از خروج از هواپیما، درمحوطه اي به انتظار تاكسي ايستاده بودم كه ناگهان راننده اي با پيراهن سفيد و تميز و پاپيون سياه از اتومبيلش بيرون پريد خود را به من رساند و پس از سلام و معرفي خود گفت: لطفا چمدان خود را در صندوق عقب بگذاريد. سپس كارت كوچكي را به من داد و گفت: لطفا به عبارتي كه رسالت مرا تعريف مي كند توجه كنيد. بر روي كارت نوشته شده بود: در كوتاه ترين مدت، با كمترين هزينه، مطمئن ترين راه ممكن و در محيطي دوستانه شما را به مقصد مي رسانم. من چنان شگفت زده شدم كه گفتم نكند هواپيما به جاي نيويورك در كره اي ديگر فرود آمده است. راننده در را گشود و من سوار اتومبيل بسيار آراسته اي شدم. پس از آنكه راننده پشت فرمان قرار گرفت رو به من كرد و گفت: پيش از حركت قهوه ميل داريد؟ در اينجا يك فلاسك

زندگی کن! حتی اگر بهترین هایت را از دست دادی. چون این زندگی کردن است که بهترین های دیگر برایت میسازد. کرمانشاه مرگ عزیزانت را تسلیت می گویم  

ممکن است مردم و کسبه و صاحبان مغازهها و کارگاهها را تخلیه کرده باشند، اما آتشنشانها حتما توی ساختمان بودهاند. وقتی چنین ساختمانی آتش گرفته باشد و حتی ساعتها بعد از آنکه آتش مهار شود، آتشنشانها باید توی ساختمان باشند تا به اصطلاح خودشان لکهگیری کنند و همهجا را وارسی کنند و ایمنسازی کنند. شبکه خبر مرتب هشدار میدهد و از مردم درخواست میکند به محل نزدیک نشوند و عملیات نجات و امداد را فلج نکنند، اما هنوز حرفی از مرگومیر نیست، هرچند دقیقه دوباره فروریختن ساختمان پلاسکو را از زاویههای مختلف نمایش میدهند و هر بار بیشتر برایم معلوم میشود که نمیشود آتشنشانها شهید نداده باشند. 9 سال پیش وقتی ساختن سری اول سریال 125 به من پیشنهاد شد، فوری قبول کردم. میدانستم ساختن سریالی راجع به آتشنشانها خیلی خوش میگذرد و خیلی ماجرا و تجربه همراه خواهد داشت، اما دیدم از آن که فکر میکردم پرماجراتر بود و خوشتر گذشت. پیشتولید که شروع شد هر هفته میرفتیم توی یک ایستگاه آتشنشانی برای تحقیق و آشنا شدن با زندگی آتشنشانها و کمکم یاد گرفتیم که از میله فرود لیز بخوریم و پایین برویم و توی سبد نردبانهای بلند سوار شویم و بالا برویم و یاد گرفتیم چطور توی تاریکی بدویم (البته با کلاه ایمنی!) و چطور توی دود غلیظ که آدم جلوی پایش را نمیبیند، بدویم و یاد گرفتیم لوله آب چقدر فشار دارد و چطور یکه